Hoofdstuk

Verhaal Donna

Eerlijke beelden

Donna wisselt van camera. Digitaal, analoog en weer terug naar digitaal. Ze maakt de foto’s waar de nabestaanden om gevraagd hebben. Foto’s van de bloemen, de lange stoet auto’s, de kist. Voor zichzelf maakt ze andere foto’s. Een traan op de gerimpelde, perkamentachtige huid van de weduwnaar. Ineengestrengelde handen, de knokkels wit. Een gezicht, omhoog naar de grauwe lucht en de ogen dicht. De voorzichtige glimlach wanneer een grappige anekdote wordt verteld. Haar ogen zien, haar camera ziet nog meer.

Soms vergeet ze alles om zich heen. Dan wordt ze één met haar camera. Ze voelt de kou niet meer, hoort het gefluister niet meer. Al haar gedachten verdwijnen naar de achtergrond. Alle beelden uit haar verleden ook.

Jacob prijst haar foto’s en helpt haar met het samenstellen van de dvd voor de nabestaanden. Heel soms laat ze haar eigen foto’s zien, op zijn aanraden. Het is of hij aanvoelt wanneer mensen juist wel de gezichten willen zien. De familie Goutier? Nee, die niet. Met de overledene willen zij het liefst hun herinneringen begraven. De familie van Ispelen? Ja, vooral de foto’s van de kleinkinderen, het zal ze helpen accepteren dat het leven doorgaat. En mevrouw Mangar? Laat haar alle foto’s zien, vooral de emoties op de gezichten van de leerlingen van haar man. Het zal haar goed doen om te zien dat hij door zoveel mensen gemist gaat worden. Hij heeft kaartjes voor haar laten maken. Stevig papier met haar naam erop. Donna Coredo, fotografe. Eronder haar mobiele nummer. Het heeft haar al extra opdrachten opgeleverd. Een vrouw die graag mooie foto’s van haar kinderen wil. Een man die hetzelfde wil bij de trouwerij van zijn dochter. Een vaag telefoontje van een vrouw die haar graag in wil huren voor een shoot. Donna zegt overal ja op. Het heeft haar een aantal fikse ruzies met Alex opgeleverd. De laatste eergisteren.

Ze vertelt enthousiast als ze thuiskomt. Trots laat Donna sommige van haar foto’s zien. De reactie van Alex stelt haar altijd teleur. Gezeur om het feit dat ze elkaar te weinig zien, nog minder als Donna ook nog extra opdrachten aanneemt. Steeds gooit ze haar hetzelfde voor de voeten. Ze had nooit ontslag moeten nemen. Werk is maar werk. Het mag nooit belangrijker worden dan Alex. Eergisteren wilde ze nog wat doornemen met Jacob en Albert. De uitvaart van een klein kind, een peuter nog. De kleine kist, het verdriet van de ouders, de opa’s en oma’s. Ze hadden persé Donna erbij gewild, foto’s van alles. De dienst, de gang naar het kerkhof, ook foto’s van hoe het kindje in de kleine, witte kist lag. Het raakte haar. Ze wilde zeker weten dat het goed zou gaan. Mensen met zo’n enorm verdriet als dit mochten niet geconfronteerd worden met mislukte foto’s. Donna beloofde Alex dat ze het niet laat zou maken.

Alex ontplofte. Ze wilde samen de boom versieren en de cadeautjes er vast onder leggen. Ze beschuldigde Donna van liegen. Haar oude streken komen weer naar boven en ze gebruikt haar werk nu als excuus omdat ze weet dat Alex haar niet kan controleren. Donna had rustig gezegd dat ze Jacob of Albert mocht bellen en nog een keer herhaald dat ze nergens anders heen ging. Morgen kunnen ze de boom versieren.

Alex gooide haar voor de voeten dat ze niets om haar gaf, dat ze Jacob en Albert natuurlijk allang om haar vinger had gewonden. Het zou haar niets verbazen als ze al met allebei naar bed was geweest. Ze heeft er alle ruimte voor en de gelegenheid. Ze wist van geen ophouden en begon met spullen te gooien. Haar ogen stonden wild in haar rood aangelopen gezicht. Haar vuisten waren gebald en het leek of ze Donna een klap wilde verkopen. ‘Ik weet het Donna, ik hoor je praten in je slaap. Je zucht, kreunt en smeekt. Hoe vaak al Donna! Met hoeveel! Wie is Baboe en Mezak, wat zijn dat voor een idiote namen. Vertel je dat je met mij bent! Dat je van niemand anders bent dan van mij!’
Stampvoetend stond ze te gillen. Donna pakte zonder iets te zeggen haar spullen en ging weg. Naar Jacob en Albert.
 
Ze is nog niet thuis geweest. Ze slaapt bij Jacob op de logeerkamer. Hij vraagt niets en zegt niets, knikte alleen toen Donna vroeg of hij een slaapplek over had. Ze hoeft hem niets uit te leggen. Hij doet of het de normaalste zaak van de wereld is. Ze is in staat het woedende gezicht van Alex te vergeten als ze aan het werk is. Ze is ook in staat om haar berichten niet te beantwoorden. Inmiddels zijn ze smekend geworden. Haar voicemail staat vol met woorden die lijnrecht tegenover de eerdere woedeuitbarsting staan. Alex kan niet zonder haar, ze moet terugkomen. Alex zal haar laten, ze mag alles. Alles wat ze wil. Haar leven heeft geen zin zonder Donna. Ze heeft alles voor haar over.
 
Stil zoekt ze de mooiste foto’s uit van de uitvaart van gisteren. Het kindje. Het stille gezichtje is haast als porselein. De gesloten oogleden doorzichtig. Het is een mooi kindje.
Andere foto’s van de dienst. Een vreemd contrast met de werkelijkheid. Het verdriet van de ouders, de rest van de familie, heel even lichter door de klanken van blije kindermuziek. Andere gezichtjes, lachend. Rommelige, fleurige kunstwerken, gemaakt door kinderhanden. Knuffelbeesten in vrolijke kleuren op en rond de kist. Een klein jongetje legde er een doosje snoepgoed tussen. Eerlijk verdriet. Een vriendje dat nooit meer komt spelen.

Het zijn mooie beelden, echte beelden en voor het eerst ziet Donna wat anderen in haar foto’s zien. Ze blijft er lang naar kijken en schrikt als Albert een kop koffie naast haar zet. ‘Ik ga naar huis, maak je het niet te laat vandaag? Slaap je thuis?’
Ook Albert accepteerde met gemak dat ze niet naar huis ging, net als Jacob zonder vragen, enkel de kalme opmerking dat overal wel eens wat is. Donna schudt haar hoofd. ‘Misschien. Ik weet het nog niet. Is Jacob er nog?’
‘Beneden. Fijne avond Donna en tot morgen.’
Ze knikt, klikt de foto’s weg en zet de computer uit. Ze kan hier niet eeuwig blijven, maar ze wil niet naar Alex.
 
Donna loopt naar beneden waar Jacob nog bezig is met het afleggen van de man die vanmiddag binnen werd gebracht. Ze gaat op de stenen trap zitten en bekijkt het ritueel. Ze heeft het vaker gezien de afgelopen weken en wordt er rustig van. Jacob is bijna klaar. Enkel nog een voorzichtige kam door het haar, de gebitsprothese weer in. Het is een oude man. ‘Je hebt het morgen rustig Donna. Geen foto’s deze keer. Neem een dagje vrij.’
Donna wil hier blijven. Geen gedoe en zeker geen drama. ‘Misschien, ik heb nog foto’s uit te zoeken.’
Jacob knikt en legt een laken over de man heen. ‘Kom, hij ligt er mooi bij. Zijn kinderen kunnen tevreden zijn.’
‘Moet hij niet in de kist?’
‘Morgen, dat lukt niet alleen.’
‘Ik kan helpen.’
‘Morgen Donna, dan is het vroeg genoeg. Ik denk niet dat hij nog ergens heen gaat.’
 
Ze drinkt een kop koffie. Donna draalt en zet haar telefoon uit als ze ziet dat Alex haar belt. Jacob kijkt haar aan. ‘Ga naar huis Donna, praat het uit, wat het ook is.’
Ze knikt. Het is beter en het is haar huis. Als er iemand weg moet gaan dan is het Alex. Ze merkt dat het haar weinig kan schelen. ‘Is Alex één van de mensen die mijn energie wegneemt?’
Jacob kijkt haar aan en glimlacht. ‘Die vraag moet je zelf beantwoorden Donna. Jij bent de enige die dat kan.’

Alex kost haar op dit moment alleen maar energie. Ze weet ook dat als ze nu naar huis gaat Alex alles zal zeggen om haar thuis te houden. Het zal weer een aantal weken goed gaan. Ze zullen samen zijn en er zullen weer spannende, geile momenten komen. Tot de volgende woedeuitbarsting. Ze heeft het gezien. Het is de andere kant van Alex. De kant die ze tot nu toe verborgen heeft gehouden voor Donna. ‘Droom jij vaak Jacob?’
‘Regelmatig ja.’
‘Onthou je ook wat je droomt?’
‘Ja.’
‘Ze schudt haar hoofd. ‘Ik droom nooit, tenminste, dat dacht ik altijd.’
‘Iedereen droomt.’
‘Alex zegt dat ik droom. Dat ik zelfs praat in mijn dromen.’
‘Hebben jullie daarom ruzie?’
Donna haalt haar schouders op. ‘Ook, ze heeft er iets over gezegd.’
‘En je kan het je niet herinneren?’
‘Nee, het schijnt dat ik over mijn vader droom.’
‘En dat vind je vreemd?’
‘Niet vreemd, maar ik zou het graag weten. Ze zegt dat ik onrustig slaap. Ik wil graag weten waarom.’
‘Je kunt jezelf trainen in het onthouden van je dromen.’
‘Hoe dan?’
‘Door ze op te schrijven zodra je wakker wordt.’
‘Maar ik weet niks!’
‘Mediteren voor je gaat slapen kan ook helpen, ik wil het je wel leren als je niet weet hoe dat moet?’
 
Donna knikt. Ze wil weten wat er ‘s nachts door haar hoofd spookt en hoe. Ze wil Alex niet vertellen over haar vader en over Baboe. Het gaat haar niets aan, maar ze wil niet praten in haar slaap zonder dat ze weet wat het geweest zou kunnen zijn. ‘Ik denk vaak aan mijn vader de laatste tijd.’
‘Hoe vind je dat?’
‘Niet prettig. Ik heb geen warme herinneringen aan mijn vader.’
Jacob zegt niets, kijkt haar alleen maar aan. Ze ontwijkt zijn blik. ‘Je hebt nog steeds niet verteld waar jij mijn ouders van kent.’
Jacob glimlacht. ‘Niet? Wat vreemd. En ik heb nooit gezegd dat ik jouw ouders heb gekend. Ik weet wie het zijn, maar om ze te kennen? Nee, daarvoor is veel meer nodig.’

-

Openbare reacties op dit Hoofdstuk

(Je moet ingelogd zijn om een openbare reactie te plaatsen)

Reacties van deelnemers op deze bijdrage

Geef als eerste een reactie.

Alle hoofdstukken van dit verhaal

DatumVolgnrHoofdstuktitelteamkeuzeaanbeveling
14-08-20231Onderwegteamkeuzeaanbeveling 10x
14-08-20232Alleen je vingersteamkeuzeaanbeveling 11x
15-08-20233Sushiteamkeuzeaanbeveling 5x
15-08-20234kan niet slapenteamkeuzeaanbeveling 7x
19-08-20235Oog voorteamkeuzeaanbeveling 5x
19-08-20236Dansenteamkeuzeaanbeveling 5x
23-08-20237Ogenteamkeuzeaanbeveling 4x
23-08-20238Zoetigheidteamkeuzeaanbeveling 5x
24-08-20239Maanlichtteamkeuzeaanbeveling 7x
24-08-202310Targetsteamkeuzeaanbeveling 4x
25-08-202311De enigeteamkeuzeaanbeveling 5x
25-08-202312Alleen genotteamkeuzeaanbeveling 7x
26-08-202313Gewoon Donnateamkeuzeaanbeveling 5x
29-08-202314Nieuwe beeldenteamkeuzeaanbeveling 5x
04-09-202315Veranderingenteamkeuzeaanbeveling 5x
05-09-202316Gedeeld genoegenteamkeuzeaanbeveling 5x
06-09-202317Meer van allesteamkeuzeaanbeveling 5x
07-09-202318Meer van nietsteamkeuzeaanbeveling 5x
08-09-202319Liefde van het lijfteamkeuzeaanbeveling 6x
09-09-202320Liefde van het hartteamkeuzeaanbeveling 6x
10-09-202321Altijd brandend vuurteamkeuzeaanbeveling 4x
11-09-202322Geen behoefteteamkeuzeaanbeveling 7x
13-09-202323Fluisterend verlangenteamkeuzeaanbeveling 6x
14-09-202324klaar voor meerteamkeuzeaanbeveling 7x
15-09-202325Vastbeslotenteamkeuzeaanbeveling 6x
16-09-202326Kneedbaarteamkeuzeaanbeveling 6x
17-09-202327Met harde handteamkeuzeaanbeveling 6x
19-09-202328Dansen voor de duivelteamkeuzeaanbeveling 5x
20-09-202329Doorzichtigteamkeuzeaanbeveling 4x
21-09-202330Open deurenteamkeuzeaanbeveling 4x
23-09-202331Weten hoe het isteamkeuzeaanbeveling 4x
28-09-202332Verkeerde liefdeteamkeuzeaanbeveling 6x
30-09-202333Zomerregenteamkeuzeaanbeveling 5x
04-10-202334Eerlijke beeldenteamkeuzeaanbeveling 4x
07-10-202335ijdelheidteamkeuzeaanbeveling 6x
08-10-202336Als in een filmteamkeuzeaanbeveling 4x
13-10-202337Heilige nachtenteamkeuzeaanbeveling 5x
15-10-202338De camera kliktteamkeuzeaanbeveling 5x
18-10-202339Gevangenteamkeuzeaanbeveling 5x
22-10-202340Presenteerblaadjeteamkeuzeaanbeveling 6x
26-10-202341Duivelskindteamkeuzeaanbeveling 6x
30-10-202342Sprookjes voor volwassenenteamkeuzeaanbeveling 4x
03-11-202343Tintelingenteamkeuzeaanbeveling 4x
11-11-202344In zijn banteamkeuzeaanbeveling 4x
20-11-202345Spiegelbeeldenteamkeuzeaanbeveling 3x
26-11-202346Geringd de zijneteamkeuzeaanbeveling 4x
08-12-202347Ongevulde leegteteamkeuzeaanbeveling 3x
21-12-202348Klein, bang, zwakteamkeuzeaanbeveling 5x
30-12-202349Zacht en scherpteamkeuzeaanbeveling 4x
08-01-202450Schuilenteamkeuzeaanbeveling 2x
14-01-202451Kwellend genotteamkeuzeaanbeveling 2x
28-01-202452Waar herinneringen leventeamkeuzeaanbeveling 5x
05-02-202453De kracht van gedachtenteamkeuzeaanbeveling 4x
21-02-202454Geketendteamkeuzeaanbeveling 2x

Mijn acties

Voor acties met een * moet je ingelogd zijn.

Algemene gegevens

teamkeuze
aanbeveling 4x
04-10-2023 08:43
04-10-2023 08:43
00-00-0000 00:00
280x


76 Deelnemers op de site. 20151 Actieve deelnemers. 487 bezoekers.